| Profilo di NATTHAPAIt's my fault that Canno...FotoBlogGuestbook |  Strumenti  Guida |
It's my fault that Cannot forget youThanks for visiting!
|
|||||
|
|
07 marzo Is that just a dream ??Is that because fever ??
Is that because I'm thinking too much ??
Is that just a dream ??
(But why I feel your breath)
Do you know that I'm so happy with that and feel sleepless a whole night
If that is just a dream, I wish that dream becomes true. 03 febbraio Jomtian Day 2วันที่สอง -- ตื่นประมาณ 8 เกือบ 9 โมง ลงไปกิน BF ของโรงแรม (แน่นอนว่าเสียไปแล้ว แพลนว่าต้องกินให้คุ้ม) คนเยอะอ่ะ หยั่งกะอาหารฟรี โต๊ะ ก็ไม่มีนั่ง ต้องไปนั่งรวมกะฝรั่งกลุ่มอื่น ดูมันกินแล้วอิ่ม --" กินยันหมดเวลา มีลูกค้าคู่นึงลงมา (แน่นอนว่า มันหมดเวลาแล้ว) แล้วพี่ท่านก็โวยทันที
ลูกค้าชาย : คุณจะทำแบบนี้กับลูกค้าไม่ได้นะ (ค่อนข้างตะคอก จนเด่น)
Waiter : คือ กติกา ก็ต้องเป็นกติกาครับ (ดึงดันไม่ให้เข้าไปกิน)
ลูกค้าชาย : กติกาอะไรผมไม่สน กติกาอย่างเดียวก็คือ ลูกค้าคือพระเจ้า !! แล้วก็หงุดหงิด กริ้วออกไป
จากมุมมองนี้แล้ว ออนขอตัดสินใจจะด่า อีลูกค้าชาย มาก .. แม๊งงง ไปเอาความคิดโง่เง่ามากจากไหน แล้วไงละ ตื่นสายเองก็ควรอดกิน คนอื่นมันก็เป็นลูกค้า มันยังมีปัญญาตื่นมาทันเลย (ดูจากออนเป็นต้น) ชิ!! ถ้ายังโวยต่อไม่เลิก จะขึ้นไปผสมโรงด้วย เห็นแล้วหงุดหงิดใจ
อ๊ะ ช่างมัน กินเสร็จ ออกไปเดินย่อยด้วยการถ่ายรูป มีกล้องกันคนละตัว ผลัดกันถ่ายไปกะถ่ายมา แต่ดูๆแล้ว รูปอีอิง มันเยอะเนอะ --" ตระเวนรอบจนเกือบบ่าย ขึ้นห้องไปเก็บของ (แต่แอบอาบน้ำอีกรอบ จะได้คุ้ม ^^) ออกไปหาอะไรกินริมหาดต่อ (แม่ง กินไม่พ้น 4 ชม. มันกินกันอีกแล้ว !!!) ขับไปนั่งที่จอมเทียน สั่ง ๆ ๆ ยังดีมีสติจากบทเรียนเมื่อคืนไม่กล้าสั่งเยอะ (ขนาดไม่เยอะ ก็ยังเหลือ) แล้วก็ ลุยถ่ายรูป เซ็ต ริมหาด ต่อ !!! (หน้าดำเลยทีเดียว) เสร็จแล้วก็เลยไปบ้านฟาร์มไก่ (อีกละ ไม่เบื่อซะที) วิวยังเด็ดเหมือนเดิม แต่แค่เปลี่ยนคนไปด้วยเท่านั้น อารมณ์ของรูปแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงอ่ะ --"
ถ่ายยันเย็น ได้เวลากลับกรุงเทพ.. รอบนี้ต้องแวะหนองมน ซื้อของไปฝากหน่อย เพราะรอบที่แล้ว แม่ทวงของฝาก 55-- 30 gennaio Jomtian Day1เรียกว่าตั้งแต่ขับไปเองเป็น ก็ขับไปมันทุกเดือนเลยสินะ รอบนี้ไปกะพวกอิง กะ แก้ว เป็นนัดที่ค้างไว้ตั้งแต่ปีใหม่ละ หาโอกาสไปไม่ได้สักที พอไปได้ก็นัดซะหกโมงเย็นออกจากกรุงเทพ ไม่รู้จะไปทำเพื่อ ? ไปถึงนู่นก็เกือบสองทุ่มได้ละ ต้องมาตระเวนหาที่พักอีก วิ่งตั้งแต่พัทยาเหนือ กลาง ใต้ ไล่ไปยันจอมเทียน ด้วยความสะเทือนใจ ไม่มีที่พัก (บอกแล้วให้จองไปก่อน อีอิงเถียงอยู่นั่นว่าไม่ต้อง เป็นไงหล่ะ) ไอ้พอเจอก็ราคา 1500 นอนกันไม่ได้ไม่สบายตูดอีก เลยเล่นตัวหาที่อื่น คราวนี้เจอสมใจอยาก สวีทดีลักซ์ 6300 ฮ่าๆ นอนบนรถกันเถอะพรรคพวก (นี่คือความคิด ณ วินาทีแรก) แต่ยังดีพี่โบช่วยเหลือ ให้คุณญาติช่วยจนไปอาศัยที่ Ambassador ได้เนี่ย ฮ่าๆ ห้อง 2340 บาท (ก็ไม่แพงนะ แต่เสียใจตรงที่ไม่มีอ่างอาบน้ำ) พอได้ห้องเสร็จก็ไปหาอะไรเติมเต็มท้องที่ สุดทางรัก (เป็นมือมิดไนท์สินะ) ไม่แพงด้วย กินกันเกือบตาย ทำไมแค่แปดร้อยกว่าบาท (เพราะไม่มีกุ้ง ที่แกแพ้นะเซ่ !!!) กลับห้องมาอาบน้ำ อีกสองตัวมันอ้างบอกว่ามันพึ่งอาบตอน สามสี่โมงเลยไม่อาบ (สกปรกที่สุด)
แล้วก็หมดไปหนึ่งวันแบบไม่รู้เรื่องอะไร ทีแรกตั้งประเด็นว่า จะไม่นอน จะปรึกษาปัญหา(หัวใจ)555 ของแต่ละชีวิตกัน แต่กลายเป็นแกล้งหลับจนหลับกันไปหมด --" กลายเป็น นี่เป็น ทริปผลาญ สินะ มันช่างแตกต่างกับทริปที่แล้วจริงๆ 23 gennaio When You are not hereนี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน
ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ
นี่ใช่ไหมที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ
ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไปไม่เข้าใจ
เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า
ไม่มีเสียงคำคำของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครให้คอยมาไถ่ถาม เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า
เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ
ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ
ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว
ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว
.... .. . นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว Song : ผูกพัน - บอย ตรัย 26 dicembre PATTAYA วันที่ 2ผ่านพ้นค่ำคืนอันหนาวเหน็บ กำลังจะหลับได้ดีทีเดียว 8 โมงเช้า เสียง 'ปัง' ดังขึ้น ทีแรก ทำเป็นไม่ได้ยิน นึกว่าหม้อแปลงระเบิด (เรียกว่าห่วงนอน มากกว่ากลัวตายสินะ) สักพัก 'ปัง ปัง ปัง' เริ่มถี่ติดกัน เริ่มทนไม่ได้ สรุปมันคือเสียงไรเนี่ย เดินงัวเงียไปตรงประตูก่อน เพราะความคิดชั่ววูบว่า คงมีคนมาเคาะประตู แล้วเริ่มใส่อารมณ์ เออ แต่ก็ไม่มี งั้นนอนต่อ --" ยังไม่เกินห้านาทีดีเลย 'ปัง ปัง ปัง..' คราวนี้ซัดมาเป็นชุด ก็เลยตกใจตื่นทั้งคู่ แต่คุณพี่ช่างดี ให้คุณน้องเดินหาว่าเสียงมาจากไหน ก็พยายามเดินหา ยืนรอว่าแน่จริงดังเซ่ จะได้รู้ว่าดังจากตรงไหน แล้วมันก็ไม่ดัง คราวนี้ไม่สนละ ชั้นจะหลับ... แล้วมันก็ไม่ดังอีกเลย.. (เล่าทำไมเนี่ย)
ตั้งปลุกไว้ 9.30 รีบตื่นไปแช่น้ำอีกละ (เรียกว่า เสียค่าห้องแพงเลยต้องใช้น้ำให้คุ้มสินะ) อาบน้ำเสร็จ คุณพี่ยังมีทีท่าว่าจะไม่ตื่น เลยไม่อยากรบกวน ก็แค่แกล้งไปวอแวแถวๆที่นอนเท่านั้นเอง
 แต่ก็ไม่ตื่นแฮะ จนมือถือปลุกดัง ยังมีการต่อรองกับมันเลื่อนออกไปอีก (อ๊ะ นิสัยนี้คุ้นเคย) รอจนยอมตื่นไปอาบน้ำ รอเวลาไปกินข้าว ที่นี่ BF แบบ open air ทีแรกก็งง แต่พอมาเห็น ก็พูดมาเซ่ ว่ากลางแจ้ง !! (ในใจคิด open air = เปิดแอร์ อ๊ะ แต่ลืมไปมันต้องใช้ turn on สินะ) อาหารเช้าก็มีนิดหน่อยๆ ตามประสาโรงแรมเล็ก แต่อร่อยดี ยอมรับใน service-mind ของพนักงานอ่ะ น่ารักอ่ะ ยิ้มแย้ม ตื่นแต่เช้ามาเจอแบบนี้สิ ถึงจะอารมณ์ดี ออนเลือกกินซีเรียล ขนมปังปิ้ง แล้วก็ไข่ดาว+แฮม ไส้กรอก ส่วนคุณพี่ กินอะไรเนี้ย ผักแต่เช้าและออมเล็ต เห็นแล้วเบื่อสีเขียว --" แอบมีเรื่องขำนิดๆ ว่า พนักงานตรงนั้นเค้าดันเข้าใจผิด คิดว่าเราสองสาวเป็นต่างชาติซะเนี่ย ตอนเค้าคุยมาเป็นภาษาปะกิด ทีแรกก็อยากตอบกลับเป็นไทยใจจะขาด แต่ด้วยความน่ารักของพนักงาน เลยรู้สึกทำร้ายจิตใจเค้าไม่ลง ก็ขอเนียนๆคุยปะกิดด้วยซะเลย (ช่างเป็นคนดีจังเลยเรา >//< ) แล้วก็ขึ้นไปเก็บของเตรียมปิ๊กบ้านเฮาแล้วดีกว่า ~ เคยมั๊ยว่า เวลาเก็บของกลับ มันดูยัดลำบากกว่าเก็บของมา ทั้งๆที่แค่คืนเดียวเอง ตอนถือขึ้นมารู้สึกจะสองใบ แต่พอขากลับออนคนเดียวก็ล่อไปสี่แล้ว ??
เช็คเอ้าท์เสร็จ ก็ตรงไป รอยัลการ์เด้น เพราะมี แพคเกจริบลี่ส์อยู่ ตอนแรกยังแอบคิด วันธรรมดา เล่นกันสองคน มันจะสนุกเหรอว๊ะ ? แต่พอไปถึง คนน้อยจริง แต่ว่ามันสนุกอ่ะ เริ่มจากเล่น infinize maze ก่อนเลย ทีแรกไม่เห็นหรอกว่ามันมีคำว่า maze พอเดินเข้าไป แม่งก็เจอห้องมืดเลย (ก่อนเข้าเค้าให้ใส่ถุงมือกะถุงเท้าด้วย) เข้าไปพร้อมเกาหลีสามคน รวมเป็น ห้าชีวิต ก้าวเข้าไปปุ๊บ ทุกคนหยุด อีเด็กเกาหลีพูดก่อนเลย you can go ahead โฮ่ว อังกฤษดีซะด้วยนะน้องหนู ก็เลยตัดใจเดินนำ แต่มันมืดง่า --" ก็กล้าๆกลัวๆ เกาะกลุ่มกันเข้าไป ผ่านไปทีละห้อง ๆ อ๊ะ เข้าใจละ ไม่ใช่บ้านผีสิง บ้านวงกต ตะหาก เลิกกลัว คราวนี้ละคึกเลย ข้างในนับว่า 'สวย สวย' เลยอ่ะ ทำได้ดีจริง แสงวิบวับ สวยงาม ถ้าใครใส่กระโปรงมา ก็เห็นหมด (อกุศลอีกแล้ว)
with Ms.Bong
จบจาก maze ก็เลยเถิดไปที่บ้านผีสิง ลากคุณพี่เกาหลีเข้าไปด้วย เพราะขืนไปกันแค่สองเราแย่แน่ๆ ข้างในเค้าใช้คนแสดงซะส่วนใหญ่ บวกกับพึ่งทำใหม่มันเลยดูสดใสน่ากลัวกว่าเดิม (ดูขัดๆนะ) พี่เกาหลีเอาเข้าไปหวังให้เป็นที่พึ่งกลับกลายมาเป็นภาระก้อนสำคัญซะนี่ คุณเธอผลักดันให้ออนอยู่หน้าสุด ส่วนพี่สาวไปหลังสุด แล้วก็ขอเอาตัวเองอยู่ตรงกลางปลอดภัย --" เป็นการเล่นที่โคดโหด กลัวก็กลัว ดันต้องมาอยู่หน้า ไม่พอยังมีห่วงอยู่ด้านหลังอีก เรียกว่าทั้งสนุก ตื่นเต้น จุก และอยากอ้วกในเวลาเดียวกันเลยทีเดียว --" ผ่านพ้นจากบ้านได้ ร่ำลาคุณเกาหลีแล้วเราก็ไปเดินเล่นในพิพิธภัณฑ์ต่อ (ต้องมีสาระบ้าง) ก็เดินๆไปงั้นอ่ะ ให้คุ้มค่าบัตร แล้วก็ออกไปเล่น 4D ก็เล่นไปงั้นๆอ่ะ (แต่ก็ทำดีนะ แม้ว่าจะดูเก่าไปนิด) เสร็จแล้วก็ไปหาไรกระแทกปากเล็กน้อยก่อนร่ำลาพัทยาละ
ขับออกมา เฮ้ย ฝนตก !! (รถพึ่งล้างอ่า) เซ็งเลย แผนเมืองจำลองเกือบเป็นหมัน โชคยังดีขับมาพัทยาเหนือฝนไม่ตก เลยขอแวะสักหน่อยเพราะอยากใช้น้องคิสเอ็กซ์ให้คุ้มค่าที่สุด เสียตังค์ค่าเข้าไปคนละร้อย เข้าไปเดินวิจารณ์ท่ามกล่างกลุ่มทัวร์เกาหลี ตั้งแต่เมื่อวานยันตอนนี้ อีเมืองจำลองนี่แหล่ะ ทำไม่ปลื้ม ก็เลยถ่ายพอเป็นพิธีแล้วก็บึ่งกลับกรุงเทพเลยทัน ฮึ้ย!! จบจากตื่นเต้นสุด ดันมาเจอเซ็งสุดสุด ขากลับขับเจอมันทุกไฟแดง ติดได้ติดดี ติดหยั่งกะอยู่ใจกลางกรุงเทพ พอขึ้นทางด่วนวิ่งชิวเกินไปสะเก็ดหินลอยมาโดนกระจกดัง 'เปรี๊ยะ' หินแหลก กระจกร้าวเลยทีเดียว โฮ่วๆ
Mini Siam --"
อัพจบแบบ งง ตัวเอง ~ ขอบคุณพี่สาวที่อุตส่าห์ยอมไปไร้สาระด้วย ขอบคุณคุณเพื่อนที่รู้เห็นเป็นใจ เปิดช่องทางให้แอบไปได้แบบสะดวกโยธิน ฮ่าฮ่าฮ่า Thank you for visitting; |
||||
|
|
